Rotterdam IFFR 2026
In 2026 was ik hier vijf dagen en zag 12 films. Hieronder vindt u stills en impressies
 
 
   
 Startpagina
 Foto's
 Cinema
 Hardlopen
 Modelbouw
   
 Twitter
 Facebook
 LinkedIn
 
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

     
 

EVACUATIONS


Land: Verenigde Staten
Jaar: 2025
Regie: Lilli Carré
Lengte: 7 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 2 (schaal 1 t/m 5)
)

Wat vindt Pim
Korte film met vage animaties is niet zo mijn ding. Zeven minuten is wel heel kort. Voor je een beetje gewend ben aan de ietwat gekunstelde animaties is het al weer klaar

Inhoud van de film
Zwartwitkopieën van uitgeholde openbare ruimtes vormen het doek waarop Lilli Carré haar kenmerkende losse, figuratieve animatiestijl tot leven brengt. Koortsachtige bewegingen en woeste gebaren leggen een dieper gevoel van vervreemding en verdrijving bloot in ons tijdperk van sociale, politieke en ecologische crises. Ze verdwijnen even snel als ze verschijnen, zonder enig spoor achter te laten.ereld metsurrealistische trekjes te herbergen.

 
     
   


     
  
 
NO-DA-JI LAND


Land: Zuid-Korea, Nederland
Jaar: 2025
Regie: Izzy Lee
Lengte: 10 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 2 (schaal 1 t/m 5)

Wat vindt Pim 
De synopsis van No-Di-Ji Land helpt je ook niet veel verder de samenhang van deze tunnelvisie te begrijpen.

Inhoud van de film
De vader en grootvader van de filmmaker zijn geboren op een plek waar het goud ooit uit de rivieren en bergen vloeide. In het inmiddels verlaten mijnstadje, vol vage sporen van de goudkoorts en geheime financiële schandalen, is de tijd vloeibaar geworden en fungeert een oude tunnel als poort tussen verschillende tijdlijnen. Drie personages zwerven tussen het heden en het verleden, wachtend op iets dat hen kan bevrijden.  

 

   
   


     

DE WOLKENFABRIEK


Land: Nederland
Jaar: 2026
Regie: Digna Sinke
Lengte: 48 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 4 (schaal 1 t/m 5)Land: Nederland

Wat vindt Pim
Prachtig document van de teloorgang van de iconische Amsterdamse kolencentrale. Veel aandacht voor mens, machine, historie en tijdgeest. Zeer van genoten.

Inhoud van de film

Alles verandert, altijd – en dat geldt ook voor de haven van Amsterdam. In 2019 besloot de overheid om als onderdeel van de energietransitie de kolencentrale stil te leggen. Daarmee zou de schoorsteen van Hemweg 8, een ijkpunt aan de Amsterdamse skyline, verdwijnen. In de zes jaar hierna volgde de immer nieuwsgierige filmmaker Digna Sinke dit proces op de voet. Dat onderzoek leidde zowel tot De wolkenfabriek, als tot het vorig jaar verschenen Hemelsleutel.

     
   

 

 

   

OVERWORK


Land: Duitsland
Jaar: 2025
Regie: Céline Berger
Lengte: 10 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 3 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim
Mooie mix van historisch beeldmateriaal in een heel bijzondere context gepresenteerd. Schept een vervreemdende sfeer bij duiden van de bedoelingen van makers van toen. Aardig gedaan, maar ook een beetje saai: creëert bij mij slechts een flauwe glimlach..

Inhoud van de film
Begenadigd editor en voormalig production engineer van micro-elektronica Céline Berger geeft een andere draai aan filmmateriaal van het Duitse federale arbeidsbureau uit de jaren 80. De 16mm-films, ooit gemaakt om West-Duitse werkzoekenden te motiveren en informeren, vermengen zich hier tot een mechanische symfonie van snijden, tekenen, draaien, schuiven, vouwen, scheppen, vastmaken, losmaken en meer – tot het idee van productieve arbeid volledig is verdwenen.  

     
   


     

LET THEM BE SEEN

Land: Zuid-Afrika, Duitsland
Jaar: 2026
Regie: Nolitha Refilwe Mkulsi
Lengte: 75 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 1 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim

In lange tijd niet zo’n slechte film gezien: beeld, geluid, verhaal: alles is even beroerd. Storende beeldwisselingen, geluid nu eens veel te hard, dan weer ver weg, vage types, onduidelijke boodschap. Bij de Q&A achteraf met de regisseur had ik de indruk dat het over een andere film ging dan die welke ik net had gezien. Mijn tip: mijdt Tapoleng.


Inhoud van de film
Een liefdevol portret van het vergeten stadje Tapoleng, waar de kerk tijdens het apartheidsregime een toevluchtsoord werd voor de inwoners. Hier ontstaat een nieuwe religie, die berust op nieuwe spirituele praktijken, gemeenschapszin en zelfvertrouwen. Mkulisi’s veelzijdige speelfilmdebuut speelt in haar geboortedorp Tapoleng, in de Zuid-Afrikaanse provincie Oost-Kaap. Let Them Be Seen onderzoekt een regio die bekend staat om zijn vele kerken – een gevolg van de eeuwenlange indoctrinatie door missionarissen. Verder is het gebied na de apartheid door de nieuwe machthebbers vergeten. Met een intrigerende mengeling van documentaire, absurdisme en satire toont de film hoe de inwoners hun spirituele banden herdefiniëren en een nieuwe religie creëren, geworteld in voorouderlijke tradities.

     
   


     
 

BUTTERFLY


Land: Noorwegen, Zweden, Verenigd Koninkrijk
Jaar: 2026
Regie: Itonje Søimer Guttormsen
Lengte: 120 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 4 (schaal 1 /m 5)


Wat vindt Pim
Interessant gegeven, goed uitgewerkt, blijft de hele tijd boeiend. Intrigerende onzin, met vaart en humor neergezet. Ik heb me geen moment verveeld.

Inhoud van de film
Twee uit elkaar gegroeide zussen ontmoeten elkaar opnieuw in Gran Canaria, na de dood van hun ouders. Daar erven ze een onaf vakantieoord en esoterisch retreat. Eenmaal daar aangekomen nemen de gebeurtenissen een – onverwacht esoterische – wending. Butterfly richt de aandacht op een hardnekkige hedendaagse gewoonte: onzin uitkramen over onszelf, beelden en verhalen verzinnen die op zijn best fantasierijk en vaak nietszeggend zijn. Terwijl de zussen zich door dit landschap bewegen worden personages neergezet die zowel krachtig als kwetsbaar overkomen, perfect afgestemd op het veranderlijke emotionele terrein van de film. Zoals we van haar gewend zijn, weet Guttormsen humor te vinden in donkere momenten en legt ze daarbij de ijdelheid, absurditeit en alledaagse eigenaardigheid bloot die schuilgaan achter de verhalen die we over onszelf vertellen.

     
   

 

     

TUSSEN BROERS


Land: Nederland, België
Jaar: 2026
Regie: Tom Fassaert
Lengte: 106 min.
Score publiek IFFR: x.xx (schaal 1 t/m 5)

Score Pim: 4 (schaal 1 /m 5)

Wat vindt Pim
‘Tussen Broers’ slingerde mij heen en weer tussen ontroering en verbazing. Over de verhalen, herinneringen, emoties, en zoektocht van twee broers op leeftijd met hun speciale band. Een prachtige film. 

Inhoud van de film
In dit intieme familieportret observeert documentairemaker Tom Fassaert de relatie tussen zijn vader Rob (72) en diens oudere broer René (75). Wat begint als een tragikomische film over hun bijzondere dynamiek – de een was jarenlang psycholoog, de ander psychiatrisch patiënt – wordt uiteindelijk een ontroerende zoektocht naar hun onbekende roots. Sinds de dood van hun moeder komt de gepensioneerde psycholoog Rob steeds vaker over de vloer bij zijn oudere broer René, die al jarenlang in isolement leeft in een huis dat door zijn verzameldrift vol staat met spullen en oude herinneringen. In hun pogingen de woonruimte op te ruimen om deze beter leefbaar te maken, komen de broers nader tot elkaar. Maar ze worden ook geconfronteerd door oude patronen en hun gedeelde, traumatische familiegeschiedenis. Rob en René besluiten samen uit te gaan zoeken wie hun vader was, die hen als peuters achterliet in een kindertehuis en vervolgens voorgoed uit hun leven verdween.

     
   


     

3 DAYS IN SEPTEMBER


Land: Roemenië
Jaar: 2026
Regie: Tudor Giurgiu
Lengte: 78 min.
Score publiek IFFR: 4.1 (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 4 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim
Drie dagen gecomprimeerd in 78 minuten waarin heel veel gebeurt. Eén dag daarvan had de mooiste dag uit het leven van Bianca en Victor moeten worden, maar het liep anders. De plaats van handeling, een Roemeens resort aan het strand van de Zwarte Zee, inclusief een kitscherig toeristentreintje dat bedrogen bruid Bianca vervoert op haar vlucht naar leuke ontmoetingen en betere tijden. Onderhoudend en verrassend!.

Inhoud van de film
3 Days in September is een realistische studie naar verraad, gelardeerd met de wrange, donkere humor die zo kenmerkend is voor de Roemeense New Wave uit de jaren 2000. De film opent met een kalm zeezicht in een badplaats aan de Zwarte Zee, waar Bianca en Victor de details van hun aankomende huwelijk bespreken. De volgende avond, terwijl de voorbereidingen voor de ceremonie in volle gang zijn in de hoteltuin en de schoonouders met elkaar proosten naast een sfeervol verlicht zwembad, stormt een onbekende vrouw de bruidssuite binnen om schokkende onthullingen over Victor te doen. Bijzonder is Giurgiu’s ambitie om de razendsnelle escalatie van het drama vast te leggen in een 65-minuten-durende single take, die de kijker meesleept in de emotionele vrije val van de hoofdpersoon en het uiteenvallen van haar relatie. Bianca worstelt als aanstaande bruid, met haar verwarring, schok, woede, rouw, liefdesverdriet en wraakzucht en vindt uiteindelijk een moment van zelfver-ezenlijking en voorzichtige bevrijding.  

 

   
   


   

FACKHAM HALL


Land: Verenigd Koninkrijk
Jaar: 2025
Regie: Jim O'Hanlon
Lengte: 107 min.
Score Pim: 3 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim
In ‘Fackham Hall’ (fonetisch: Fuck Them All) wordt een flinke overdosis grappen en grollen over de filmbezoeker uitgestrooid. En die Britse aristocratie is natuurlijk op zich al heel vermakelijk. Maar op mij had die overdosis een averechtse werking: Monty Python ben ik een groot fan van, maar op Fackham Hall dacht ik, het is too much. Niet dat ik me heb verveeld, het is een leuke film, maar bij mij toch blijven steken op 3 sterren.

Inhoud van de film
In deze doldwaze parodie op Downton Abbey probeert de aristocratische familie Davenport hun onwillige dochter uit te huwelijken, maar de komst van een charmante bediende met een schimmig verleden gooit roet in het eten. Fackham Hall is een vlijmscherp, hilarisch, knotsgek ironisch pareltje. Engeland in 1931: het Britse Rijk verkeert in een crisis, maar de adellijke familie Davenport houdt het hoofd koel in het luxueuze onderkomen dat al eeuwen in de familie is. Maar niet alles gaat zoals het hoort in Fackham Hall. Na de voortijdige dood van de vier mannelijke erfgenamen (John, Paul, George en Ringo) hopen lord en lady Davenport dat ze door het aanstaande huwelijk tussen hun dochter Poppy en hun onbehouwen neef Archibald het huis in de familie kunnen houden. Als dat huwelijk niet doorgaat moet de rebelse 23-jarige zus Rose  Poppy’s plaats innemen om de erfopvolging veilig te stellen. Maar Rose heeft andere plannen – wat mogelijk iets te maken heeft met de nieuwste bediende van Fackham Hall, een mysterieuze (en knappe) cockney-wees met een schimmig verleden. Aan visuele grappen, woordspelingen en slapstick geen gebrek in deze anarchistische parodie op klassieke Engelse kostuumdrama’s.

     
   


     

HABIBI HUSSEIN


Land: Palestina, Duitsland, Saoedi-Arabië, Zweden
Jaar: 2025
Regie: Alex Bakri
Lengte: 96 min.
Score publiek IFFR: 4.7 (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 2 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim
‘Habibi Hoessein’ wist mij niet echt te boeien. Het verhaal kabbelde voort, weinig opbouw, weinig vaart, meer dan 2 punten werd het wat mij betreft niet in Jenin. Dit in tegenstelling tot de publieksvoorkeur voor deze film. Ik vraag mij af wat de motivatie voor de 4.7 IFFR-publiekswaardering is (de hoogste voor een film op mijn Volkskrantdag Route 1).

Inhoud van de film
Filmoperateur Hussein heeft meer dan veertig jaar ervaring en contacten, die hij inzet om een oude booglamp-projector aan de praat te krijgen – voor een zinloos en zielloos NGO-project. Een waarschuwing tegen cultureel kolonialisme en een allegorie voor veel meer dan film alleen. Hussein gaat over een in ere herstelde bioscoop: de enige filmzaal van Jenin, een Palestijnse stad met bijna 50.000 inwoners die de afgelopen jaren in het nieuws was vanwege de vele verwoestende aanvallen van het Israëlische leger. De in 2011 heropende bioscoop werd vijf jaar later gesloopt om plaats te maken voor een winkelcentrum. De tevergeefs gebleken wederopbouw was mogelijk gemaakt door een NGO, opgericht door filmmaker Marcus Vetter. Habibi Hussein is een buitengewoon partijdige kijk op het verhaal waarin de hoofdpersoon, de oude en toekomstige operateur van de bioscoop zijn 40 jaar aan ervaring en connecties inzet om de booglampprojector weer aan de praat te krijgen terwijl het NGO-team hem behandelt als een leerling.

     
   

.

     
 

A FADING MAN

Land: Duitsland
Jaar: 2026
Regie: Welf Reinhart
Lengte: 100 min.
Score publiek IFFR: 4.4 (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 5 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim
Wat mij betreft de topper van IFFR 2026. Een prachtig verhaal met onverwachte gebeurtenissen, keuzes, gevoelens, twijfel, liefde, emotie, herinnering en het gebrek daaraan, schitterende landschappen, oorstrelende muziek en wat al niet meer. Boeiend van begin tot eind. De volle vijf punten, ga deze film zien!.

Inhoud van de film
Hanne deelt een kalm leven met haar partner Bernd, wanneer haar ex-man opduikt, die door zijn dementie hun scheiding is vergeten. Een teder en humoristisch debuut van Welf Reinhart, waarin drie volwassenen zich onverwacht opnieuw in de lente van hun leven bevinden. Stel je voor: de man met wie je ooit trouwde, maar van wie je later met goede reden bent gescheiden, duikt plotseling weer op in je leven – alleen kan hij zich niet herinneren dat jullie ooit uit elkaar zijn gegaan. Dit gebeurt er als Kurt zijn ex-vrouw Hanne bezoekt, die inmiddels samenwoont met haar partner Bernd. Kurt blijkt dementie te hebben. Het drietal probeert het beste te maken van deze ongemakkelijke situatie, die nog ingewikkelder wordt wanneer pogingen om Kurt terug te brengen naar zijn verzorgingstehuis mislukken en zijn dochter moeilijk bereikbaar blijkt. Wat begint als een onvrijwillig samenzijn neemt een onverwachte wending zodra Hanne zich realiseert dat ze nog steeds van beide mannen houdt, en Kurt en Bernd, ieder op hun eigen manier, bereid zijn te onderzoeken wat dat zou kunnen betekenen. Langzaamaan, maar met onmiskenbare intensiteit, beginnen zij zich te gedragen alsof ze zich niet in de late herfst, maar in de lente van hun leven bevinden. Welf Reinhart zet met deze debuutfilm een bijzondere prestatie neer. A Fading Man is deels drama, deels komedie, deels droom en heeft een opmerkelijk verfijnde toon. Samen met zijn acteurstrio schept Reinhart een bijzondere plek waar verschillende levens even mogelijk lijken.

 
     
   


     
  
 

BADAK


Land: Singapore, Maleisië
Jaar: 2025
Regie: M. Raihan Halim
Lengte: 93 min.
Score publiek IFFR: 4.6 (schaal 1 t/m 5)
Score Pim: 3 (schaal 1 t/m 5)


Wat vindt Pim
Lekker veel dynamiek. En dat met een doofstomme hoofdrolspeler Badak. Maar z’n dochter Mira doet aan HipHop dus de geluidsband staat soms lekker hard en soms weer heel zacht met verre zachte klanken. om te benadrukken dat Badak geluid mist en alleen maar communiceert via gebaren en schrift. Bijzondere film!

Inhoud van de film
Het allereerste liveoptreden van de ambitieuze hiphopartiest Mirah is een groot succes. Maar haar passie zorgt voor afstand tussen haar en haar vader, die doof is en haar hulp nodig heeft bij het runnen van zijn hamburgertent. Spraak en gebarentaal klinken als innerlijke muziek in dit feelgood familiedrama. Tussen de wolkenkrabbers die haar bescheiden huis in Kuala Lumpur omringen, droomt Mirah van de toekomst. Ze wil rapper worden – een droom die uitkomt na haar eerste succesvolle optreden. Mirah’s hiphopsterrenstatus lijkt te zijn voorbeschikt, tot ongenoegen van haar dove vader. Hij is ervan overtuigd dat de muziek zijn dochter van hem zal vervreemden, net als bij hem en zijn zingende vader gebeurde. Met Badak levert de Singaporese filmmaker M. Raihan Halim een bitterzoet familiedrama af over luisteren naar en met je hart. De ontwapenende dynamiek tussen de drie generaties – de bruisende Mirah, haar gesloten, alleenstaande vader en haar chagrijnige grootvader – wordt vooral zichtbaar in hun gebarentaal. Halim’s film laat daarmee zien dat gesproken taal van weinig belang is bij het (verkeerd) inschatten en (verkeerd) begrijpen van anderen. Met opzwepende hiphopnummers, innemende hoofdrollen en onaflatende humor vermengt Badak archetypen moeiteloos met subtiele inventiviteit, wat een film oplevert die even vertrouwd als verfrissend aanvoelt.